طبق استانداردهای GB/T 1179-2017 و GB/T 3428، آزمایش صلاحیت سیم رشته‌ای آلومینیومی با هسته فولادی به تأیید سیستماتیک موارد کلیدی مانند ابعاد ساختاری، خواص مکانیکی، خواص الکتریکی و کیفیت لایه گالوانیزه نیاز دارد تا اطمینان حاصل شود که الزامات طراحی و عملیاتی را برآورده می‌کند.
این دو استاندارد با هم مبنای اصلی قضاوت در مورد کیفیت سیم رشته‌ای آلومینیومی هسته‌دار فولادی- را تشکیل می‌دهند: GB/T 1179-2017 شرایط فنی کلی و روش‌های آزمایش را برای هادی مشخص می‌کند، در حالی که GB/T 3428 بر الزامات عملکرد سیم فولادی گالوانیزه، به‌ویژه ارائه لایه‌های استحکام دهی طولانی و استحکام enc، تمرکز دارد.
فرآیند اصلی آزمون و معیارهای صلاحیت به شرح زیر است:
بازرسی ابعاد سازه
قطر خارجی کل سیم رشته، قطر سیم آلومینیومی و هسته فولادی، نسبت گام و جهت رشته را اندازه گیری کنید (معمولاً بیرونی ترین لایه جهت -دست Z-راست است).
از یک میکرومتر یا قطر سنج لیزری استفاده کنید تا اطمینان حاصل کنید که انحراف ابعادی در 1% ± مقدار اسمی است. برای جلوگیری از پدیده‌های "فانوس-مثل" یا رشته‌های شل، تمرکز خوبی لازم است.
تست عملکرد مکانیکی (اندازه گیری هسته: مقاومت کششی کل (RTS))
تست کشش بر روی یک دستگاه تست جهانی انجام می شود که نرخ بارگذاری بین 10 تا 30 میلی متر در دقیقه کنترل می شود.
معیارهای پذیرش: استحکام کششی کل اندازه گیری شده (RTS) نباید کمتر از 95% مقدار اسمی باشد و قبل از شکستگی نباید لغزش یا آسیب انتهایی وجود داشته باشد.
محل شکستگی باید ثبت شود. اگر سطح شکستگی در فاصله 1 سانتی متری فیکسچر قرار داشته باشد و با مقدار استاندارد مطابقت نداشته باشد، می توان آن را مجددا آزمایش کرد (حداکثر 3 بار).
به طور همزمان، تنش، مدول الاستیک و ازدیاد طول در شکست در ازدیاد طول 1% برای طراحی افتادگی و کشش اندازه‌گیری می‌شوند.
تست عملکرد الکتریکی
مقاومت DC در 20 درجه با استفاده از یک میکرو اهم متر چهار پایانی اندازه گیری می شود تا تأثیر مقاومت تماس را از بین ببرد.
معیارهای پذیرش: مقدار مقاومت اندازه گیری شده نباید از 102% مقدار استاندارد مشخص شده تجاوز کند و نرخ عدم تعادل سه فاز باید در 2% کنترل شود.
تصویربرداری حرارتی مادون قرمز را می توان برای ارزیابی ویژگی های افزایش دمای عملیاتی استفاده کرد که به طور غیرمستقیم بازده هدایت را منعکس می کند.
بازرسی کیفیت لایه گالوانیزه (بر اساس GB/T 3428)
تست چسبندگی لایه روی: سیم فولادی را به مدت 8 دور به دور یک میله گرد با قطر مشخص بپیچید، سپس آن را باز کرده و دوباره بپیچید و ترک خوردگی یا پوسته شدن را بررسی کنید.
اندازه گیری وزن لایه روی: از روش اچ سولفات مس استفاده کنید، که به مقاومت خوردگی کلاس A یا کلاس B نیاز دارد، حداقل با 4 سیکل اچینگ.
جرم لایه روی در واحد سطح باید بزرگتر یا مساوی 86g/m² باشد تا از مقاومت درازمدت در برابر خوردگی اطمینان حاصل شود.
بازرسی سطح و فرآیند
سطوح سیم آلومینیومی و هسته فولادی را از نظر صافی، ترک، سوراخ‌ها، اکسیداسیون یا لکه‌های روغن به صورت چشمی بررسی کنید.
رشته باید یکنواخت و محکم، بدون انحراف یا رشته های شل باشد. اتصالات باید با فاصله بیش از 15 میلی متر گرد شوند.
سایر آزمون های تخصصی (در صورت نیاز)
تست سیم پیچ: چقرمگی سیم منفرد را تحت خمش مکرر بررسی کنید تا از شکستگی در حین ساخت جلوگیری شود.
تست خستگی و خزش: ارتعاش باد و بار بلندمدت-را برای ارزیابی عمر مفید شبیه‌سازی کنید که به نرخ شکست کمتر یا مساوی 0.5% پس از یک میلیون چرخه نیاز دارد.
