تظاهرات معمول خوردگی در سیم رشته‌ای آلومینیومی هسته‌دار فولادی- شامل سیاه شدن سطح رشته آلومینیومی، پیدایش لکه‌های خوردگی سفید یا خاکستری تیره، کاهش رسانایی، ضعیف شدن استحکام مکانیکی و در موارد شدید، شکستن رشته یا حتی شکستن سیم است.
تظاهرات خاص خوردگی
تغییرات ظاهری آشکار
سیاه شدن رشته های آلومینیومی: در اثر اکسید شدن یا تماس با آلاینده ها، به خصوص در محیط های مرطوب، یک لایه اکسید آلومینیوم سیاه رنگ روی سطح سیم آلومینیومی تشکیل می شود.
لکه ها و چسب های خوردگی: نواحی خوردگی خاکستری تیره روی رشته های آلومینیومی بیرونی، همراه با چسب های پودری سفید رنگ، که محصولات خوردگی الکتروشیمیایی معمولی هستند، ظاهر می شوند.
لایه برداری پوشش روی: روکش روی روی هسته فولادی به تدریج به دلیل خوردگی، کنده شدن و تغییر رنگ (به عنوان مثال، سیاه شدن- خاکستری) از بین می رود و عملکرد محافظتی خود را برای هسته فولادی از دست می دهد.
بدتر شدن عملکرد برق
خوردگی باعث کاهش سطح مقطع رشته‌های آلومینیومی یا افزایش مقاومت تماس می‌شود و در نتیجه رسانایی تقریباً 40% کاهش می‌یابد و ممکن است گرمای بیش از حد موضعی رخ دهد.
لایه اکسید سطحی مقاومت را افزایش می دهد و باعث گرمای بیش از حد موضعی می شود و در موارد شدید نرم شدن آنیل شده و آسیب را تسریع می کند.
کاهش خواص مکانیکی
خوردگی باعث انقباض قطر هسته فولادی می شود (کاهش اندازه گیری شده 0.1-0.2 میلی متر)، که منجر به کاهش مقاومت مکانیکی تا 60٪ و کاهش قابل توجهی در استحکام کششی می شود.
Under heavy loads, after the aluminum strands break, current transfers to the steel core, generating high temperatures (>400 درجه)، باعث افت شدید استحکام هسته و در نهایت منجر به شکستگی سیم می شود.
خطرات ایمنی عملیاتی افزایش یافته است
مناطق خورده شده به راحتی تبدیل به نقاط شروع ترک خستگی می شوند که انتشار آنها را تحت بارهای دینامیکی مانند ارتعاش باد و تاختن سرعت می بخشد و منجر به شکستن رشته می شود.
اگر به موقع به آن رسیدگی نشود، می تواند باعث قطع شدن خط، قطع برق یا حتی حوادث ایمنی بزرگ شود.